SkopanieW środę (4.12) miał miejsce finał „Mikołajkowych Paczek". W tym roku, tradycyjnie już, społeczność hetmańska obdarowała prezentami dzieci i młodzież z Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej w Skopaniu. Przez ostatni tydzień wszystkie klasy przygotowywały prezenty. Do Domu Dziecka w Skopaniu pojechali, jako pomocnicy Mikołaja: Paulina O., Marysia S., Kamil W., Hubert W., Jagoda G., Wiktoria Z., Iga D., Monika K., Kamila P, Marysia M., Patrycja P., p. Chabel i p. Skórska, oraz Mariusz W. jako Mikołaj Młodszy i Vasilis (którego możecie kojarzyć z poprzedniego wyjazdu wolontariatu) jako Mikołaj Starszy.

mikołajkiCieszy mnie każda, nawet najmniejsza drobna rzecz, którą dostaję w prezencie od życia. Piosenka, którą usłyszę w radio, skrawek błękitnego nieba między grudniowymi chmurami, zdanie przeczytane w książce, czy słowo od pozytywnie od życia zakręconych…A przede wszystkim taki dzień jak 6 grudnia – MIKOŁAJKI. Każdy z nas przeżywa go na swój sposób. Uważność na siebie, na innych, rok rocznie łączy hetmańską brać. I to jest piękne!!! Obdarowywanie się dobrym słowem, miłym spojrzeniem czy uśmiechem co dnia jest bardzo EKO. W tym szczególnym dniu dorzucamy do tego jeszcze jakąś drobnostkę, podarunek, wspólne spędzenie czasu np. wyjście na pizzę czy wyjazd całej klasy na wycieczkę– tak, to jest to.

Maniewicze KosciolManiewicze to mała, dziesięciotysięczna miejscowość na Ukrainie. W latach 30. XX wieku ponad 30% mieszkańców przyznawało się do polskiego pochodzenia, a 50% do żydowskiego. Polska ludność została stamtąd częściowo deportowana przez komunistów w latach 1939–1941, natomiast prawie cała żydowska ludność Maniewicz została wymordowana przez Niemców podczas ІІ wojny światowej. Do tej pory wiele osób tam mieszkających ma polskie korzenie. W latach 90. zaczął działać w Maniewiczach oddział Stowarzyszenia Kultury Polskiej na Wołyniu, staraniem którego odnowiono groby legionistów polskich z I wojny światowej. W listopadzie br. we wszystkich tarnobrzeskich parafiach zbierane były dary (żywność, ubrania, pościel, książki itp.) dla parafian maniewickiego Kościoła pw. Zesłania Ducha Świętego. Społeczność Hetmana też włączyła się do tego przedsięwzięcia. Dary dotarły już na Ukrainę, o czym możemy przeczytać w Gościu Niedzielnym, a podziękowania na ręce Redakcji złożyli pani Halina Paluk, prezes maniewickiego oddziału Towarzystwa Kultury Polskiej im. Ewy Felińskiej, oraz ks. Andrzej Kwiczala, proboszcz parafii. Podziękowania

Wolontariat3Grupa 12 osób z klas pierwszych naszej Szkoły (Piotrek S., Emilia R., Gabriela H., Martyna J., Martyna M., Wiktoria Z., Wiktoria P., Jagoda G., Michał Ś., Maja K., Julia K.), w ramach współpracy ze Stowarzyszeniem ESTEKA, w ostatni weekend października udała się w Góry Świętokrzyskie na seminarium dotyczące działań wolontariatu.

Poza młodzieżą hetmańską pojechali jeszcze członkowie ESTEKI, uczniowie ze SP 3 w Tarnobrzegu oraz trójka obcokrajowców uczących się w Gorzycach. Co tam robili?

Klub WolontariuszaRozpoczynając spotkanie hetmańskiej młodzieży, w mroźny poniedziałek, 17 grudnia, Martyna Krępa (3c) zapoznała zebranych z podstawowymi informacjami na temat wolontariatu – czym on jest, kogo możemy nazwać wolontariuszem. Najczęściej pojęcie to, wywodzące się z łaciny (volontarius – dobrowolny, ochotniczy), definiowane jest jako „świadome, dobrowolne i nieodpłatne działanie na rzecz innych, zwłaszcza potrzebujących pomocy, wykraczające poza związki rodzinne, przyjacielskie, koleżeńskie”. Jest swoistym odruchem serca. A o tym, że wolontariat nie jest dla społeczności Hetmana niczym nowym, mogą świadczyć przeróżne działania podejmowane do początku istnienia szkoły, których początkowo nawet nie określano mianem wolontariatu.